Λοιπόν να μην γίνομαι κουραστικός... Πήγαμε λοίπον στο Dome. Αξιοπρεπές κλαμπάκι έξω από την πόλη για να βαράει αλύπητα. Ποιον κοροϊδεύω... Στη Ρόδο είμαι το μόνο που βαρούσε εκεί μέσα ήταν η απελπιστική μπότα των ελληνικών κλεμμένων ρεμίξ. (ο πιο καλός τραγουδιστής είναι ωραίο κομματάκι όμως :Ρ)
Αυτό το κλάμπ έπρεπε να είναι Μύκονο γαμώτο.
1st round FIGHT! 00:54
Τζίν με τόνικ. Το κλαμπάκι γέματο ευτυχώς κύριοι πήγαμε πριν το θέμα.
2nd round FIGHT! 01:30
Γιαννάκης ο Περπατητής σκάει στη μπάρα. Πήγε καλά! Εκείνη την ώρα πρέπει να έσκασε το μηνυματάκι στο μέχρι τότε καρέ μας. Είχαν έρθει. Δεν ξέρω γιατί αλλά είχα ψιλοκολλήσει, θα γνώριζα 6 νέα πρόσωπα, 6 νέες οντότητες.
Όταν τελικά γνώρισα τις κοπέλες θυμόμουν για λίγο τα ονόματα τους, εννοείται ότι τα ξέχασα. Περάσαμε καλά πολύ καλά! Από όλες τις κοπέλες δυο θυμάμαι. Όχι για κάποιο λόγο απλά μόνο και μόνο επείδη ήταν κοινωνικές κοπέλες. Άννα και Λουκία λοιπόν. Η Άννα πρέπει να είναι πολύ σωστή κοπέλα, ελπίζω ο φίλος μου να είναι το ίδιο σωστός μαζί της. Η Λουκία από την άλλη ήταν το σπίρτο που κάτι άναψε μέσα μου. Είναι από τις λίγες κοπέλες που έχω γνωρίσει στη ζωή μου μέχρι τώρα που πρώτα την κοίταξα στα μάτια. Είμαι ειλικρίνης και όσοι δεν γουστάρουν να φύγουν από το χώρο μου. Μιλήσαμε λοιπόν και περιμένω πως και πως την μέρα που θα κανονιστεί καφεδάκι. Ελπίζω σε σένα Άκη (not me).
Κάλο το Σαββάτο λοιπόν. Το δίδαγμα? Παν μέτρον άριστον και γιατί? Πριν 3 μήνες έβγαινα άκοπα, μια σωστή κοπέλα δεν γνώρισα.
Άντε τα είπαμε.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Once upon a time in a galaxy far far away" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
