Ολόκληρο εξάλλου το σύμπλεγμα Μυκόνου -Δήλου - Ρήνειας, έχοντας επίσημα χαρακτηρισθεί ως "περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους" προστατεύεται από ειδική νομοθεσία για το μοναδικό φυσικό, αισθητικό ενδιαφέρον και το μέτρο του τοπίου της.
Ετσι, ο επισκέπτης της Μυκόνου, όπου και να βρεθεί, παρά την έντονη τουριστική ανάπτυξη, μπορεί να απολαύσει, ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον, τις δαντελλωτές ακτές της, τα εντυπωσιακά βράχια της, τις παλιές αγροικιές και τα αναρίθμητα ξωκκλήσια της στην ενδοχώρα, τους περήφανους ανεμόμυλους και τους μικρούς περιστεριώνες της. 'Ολα αυτά σε συνδυασμό με την διάφανη και δροσερή καλοκαιρινή της ατμόσφαιρα, και τα χρώματά της, το γαιώδες, το γκρίζο, το λευκό και το κυανό σ' όλες τους τις αποχρώσεις, δικαιολογούν γιατί η Μύκονος, από νωρίς, έγινε ο αγαπημένος τόπος, όχι μόνο καλλιτεχνών -ζωγράφων και φωτογράφων ιδιαίτερα- μα και κάθε είδους διασημοτήτων γενικότερα.
Ανάμεσα στις ομορφιές της περιοχής, μπορούμε να ξεχωρίσουμε, την παραλία "Χουλάκια", με τα μεγάλα της βότσαλα, τους γρανιτικούς σχηματισμούς με τις απίθανες φόρμες στα νότια, (Χάλαρα, Πλιντρί, Ληνώ, Λάζαρος κ.ά.), τα μαγευτικά ακρωτήρια που ξεχωρίζουν ανάμεσα σε φιλόξενους ορμίσκους (Δράπανος, Διβούνια), τις απότομες ακτές στο βόρειο τμήμα του νησιού (Φανάρι, Πάνορμος κ.ά.), τον κοκκινωπό βράχο του Τραγονησιού, το αυστηρό τοπίο της Αλεόμαντρας κ.ά.
Αυτό εξάλλου το βραχώδες έδαφος της Μυκόνου έκανε ξεχωριστή εντύπωση και στους αρχαίους που την συνέδεσαν με τον μύθο της πάλης, μεταξύ του Ηρακλή και των Γιγάντων.
Aυτή λοιπόν η ομορφιά του νησιού, σε συνδυασμό με τον θερμό χαρακτήρα των μυκονιατών και την διαχρονική μαγεία της γειτονικής Δήλου, ενός από τους πλέον ιερούς τόπους της αρχαιότητας, συντέλεσε στην ανάδειξη της Μυκόνου, σε ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα παραθεριστικά κέντρα της Μεσογείου, αν όχι και του κόσμου. Το νησί της Μυκόνου, έχει έκταση περίπου 85 τετραγ. χιλιόμετρα και βρίσκεται περίπου στο μέσον της διαδρομής, μεταξύ Τήνου και Νάξου και στα ανατολικά της Σύρου, όπου και η πρωτεουσα του Νομού Κυκλάδων.
'Εχει περίπου 6.500 χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, ενώ δέχεται υπερεκατονταπλάσιο αριθμό επισκεπτών κατά την θερινή περίοδο. Το έδαφός τηςείναι γενικά βραχώδες και άγονο, γεγονός που έστρεφε στο παρελθόν, το ενδιαφέρον των κατοίκων του, προς την αλιεία, το ναυτικό επάγγελμα και τημετανάστευση.
Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, η ζωή στη Μύκονο, δύσκολη στην αρχή, άρχισε σιγά σιγά να τονώνεται από την οικονομική αυτονομία, που της χάριζε η σταδιακή καθιέρωσή της, σαν ιδανικού θέρετρου, στην συνείδηση της εγχώριας και της ξένης οικονομικής και πνευματικής "ελίτ".
Σε τούτο, βοήθησε καθοριστικά η παρουσία της Γαλλικής Αρχαιολογικής Εταιρίας και η διεξαγωγή επί πολλές δεκαετίες των ανασκαφών, που έφεραν στο φως τους ανεκτίμητους θησαυρούς του ερειπιώνα της Δήλου. Οι κάτοικοι, εύκολα προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες, γεγονός, που απέδωσε, το επιτυχημένο μυκονιάτικο τουριστικό μοντέλο. Καθοδηγημένοι από τη διαίσθηση και την εργατικότητά τους, οι μυκονιάτες, εξασφάλισαν στο νησί τους, αίγλη και πλούτο. Σήμερα το νησί της Μυκόνου, συμπληρώνει τις υποδομές του, βελτιώνει τις προσφερόμενες υπηρεσίες του και διεκδικεί σταθερά, μια εξέχουσα θέση, στον διεθνές τουρισμό, με ανταγωνιστές, πολύ μεγαλύτερων μεγεθών. Μόνη της δε, συγκεντρώνει το 1/10 περίπου της τουριστικής κίνησης όλης της χώρας. Με την Μύκονο έχουν συνδέσει το όνομά τους, ή την έχουν επισκεφθεί, κάθε λογής προσωπικότητες από όλους τους χώρους της ανθρώπινης δράσης. Διανοούμενοι και πολιτικοί, διακεκριμένοι καλλιτέχνες και μέλη του διεθνούς jet-set, σχεδιαστές μόδας, μεγιστάνες του πλούτου, τοπ-μόντελς, εστεμμένοι, διάσημοι φωτογράφοι, αρχαιολόγοι κ.α., που ο κατάλογός τους, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συνταχθεί χωρίς σοβαρές παραλείψεις.
Παρόλη όμως την τουριστική ανάπτυξη του νησιού, οι Μυκονιάτες δεν έχουν αλλάξει.
Αν κάποιος επισκεφθεί τη Μύκονο, την χειμερινή περίοδο και επιδιώξει να πλησιάσει, να συζητήσει και να κάνει συντροφιά με τους κατοίκους του νησιού, θα διαπιστώσει ότι στην πλειοψηφία τους φυσικά, παραμένουν απλοί, ζωηροί και φιλόξενοι, και ότι βρίσκουν πάντα, όσο χρόνο χρειάζεται για να διατηρήσουν τις παραδόσεις τους, τα ήθη και τα έθιμά τους...
Περισσότερα... »
