Δεν είναι δυνατόν να καταρρέει ολόκληρος ο πλανήτης επειδή κάποιες τράπεζες επένδυσαν σε "σκατά"... Ένα απειροελάχιτο για τα μεγέθη τους χρηματικό αποθέμα.
Θεωρώ ότι η πλασματικότητα των τραπεζικών αποτελεσμάτων τους όλα αυτά τα χρόνια με ανακυκλούμενα έσοδα/δάνεια και εξωραϊσμό των οικονομικών μεγεθών τους - σε συνεργασία με ελεγκτικά όργανα και ορκωτούς λογιστές - ήταν η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι και η τοξική τοποθέτηση και μια πρώτης τάξεως καλή δικαιολογία για την ανθρωπότητα. Ενα καλό άλλοθι.
Πρόφαση γιατί βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν τώρα στην επιφάνεια τους πονοκεφάλους που είχαν μέχρι σήμερα με τα πλασματικά νούμερα, τις εικονικές αποτιμήσεις τους και τις ανύπαρκτες εξασφαλίσεις να τα φορτώσουν δήθεν στα "τοξικά".
Όλο το σύστημα είναι σαθρό. Από όλους τους ισολογισμούς και προυπολογισμούς. Είτε πρόκειτε για τράπεζα είτε για εισηγμένη έιτε για κράτος. Η δημιουργική λογιστική και η πλασματική υγιής εικόνα είναι αυτό που δημιουργεί τη φούσκα. Και φυσικά το ντόμινο. Το τρελό ντόμινο.
Είναι πολλά τα χρήματα και πολλές οι ευθύνες. Η αλλαζωνεία, ο γρήγορος πλουτισμός, η ατέρμωνη αλλά στείρα ανάπτυξη των αναδυόμενων αγορών τόσα χρόνια, τα υπερκέρδη των στελεχών, και τα νούμερα στα ταμπλώ των χρηματιστηρίων ήταν τα μόνα ενδιαφέροντα των τραπεζών. Ήταν να μη σπάσει ο κρίκος. Φανταστείτε μια τόσο δα καρφίτσα να σκάει ένα μπαλόνι τεραστίων διαστάσεων.
Οι ευθύνες είναι και πολλές και εγκληματικές. Εγκλημα κατά της ανθρωπότητας λέγεται σαυτό και δεν ξέρω ποτέ να θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Και προτίσως στην απαράδεκτη και εγκληματική συμπαιγνία των καπιταλιστών με τους οίκους αξιολόγησης και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Μια απλή θεώρηση και τήρηση των διεθνών λογιστικών προτύπων (ΔΛΠ) και υπεύθυνη και συνάμα τίμια διαχείριση ρίσκων θα προλάβαιναν τα όσα συμβαίνουν σήμερα. Όταν τα πάντα στηρίζονταν στις δήθεν αποτιμήσεις στις μελλοντικές υπεραξίες και στη διαρκή απόκρυψη των πραγματικών ρίσκων και των ειλικρινών αποτυπώσεων μιας οικονομικής κατάστασης (ισολογισμός), ήταν αναμενόμενο το μεγάλο μπαμ. Διαφορετικά - αν δεν ίσχυαν αυτά που προανάφερα - θα είχαμε μια πολύ λιγότερο οικονομικά αναπτυγμένη κοινωνία με προσεκτικές επενδύσεις, με σεβασμό στους επενδυτές, με λιγότερους ρίπους, φθηνότερα προϊόντα και ενέργεια.
Ενα απλό παράδειγμα :
Μια επιχείρηση "λουλούδι" έχει
Ενεργητικό
1.000.000 πάγια
500.000 συμμετοχές
1.500.000 εμπορεύματα
2.000.000 απαιτήσεις πελάτες
2.500.000 διαθέσιμα
Παθητικό
Κεφάλαιο 1.500.000
Κέρδη 1.300.000
Προμηθευτές 2.000.000
Τράπεζες 1.800.000
Φοροι Ικα 900.000
Αποτελέσματα
Τζίρο 5.000.000
κέρδη 1.300.000
Η ίδια επιχείρηση όμως "κρύβει" ότι τα πάγια της δεν αξίζουν ούτε 500.000
Η συμμετοχή της σε συνδεδεμένη επιχείρηση στη πραγματικότητα πήγε κατα διαόλου και έχει αξία 150.000
Τα εμπορεύματα της συσσωρευμένα στην αποθήκη δεν αξίζουν ούτε 300.000 αν ρευστοποιηθούν σε παλιατζήδες αλλά τα αποτίμησε τόσο για να δείξει κέρδη.
Οι πελάτες της δεν της χρωστάνε 1.500.000 αλλά υπάρχουν μέσα και υπόλοιπα πελατών ψιλοξεχασμένα ή πελατών που πληρώνουν λίγο λίγο και αποκρύπτουν αφερέγγυους πελάτες οπότε μπορεί να υπολογίζει μόνο στα 700.000.
Οι απαιτήσεις της δεν είναι 2.000.000 αλλά υπάρχουν μέσα επιταγές πολλές που είναι σφραγισμένες , πολλά μακροπρόθεσμα αλλά "τοξικά" γραμμάτια και επιταγές (ανακυκλούμενης) λήξης από συνεχείς αντικαταστάσεις.
Και ως συνήθως το ταμείο είναι πάντα μικρότερο από τη πραγματικότητα και έστω ότι δεχθούμε τις καταθέσεις στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή 31.12 ορθή. Γιατί λαμογιά γίνεται κι εκεί αν θέλει κάποιος.
Ούτε λίγο η ΛΟΥΛΟΥΔΙ Α.Ε εισηγμένη και χρηματοδοτούμενη έχει κέρδη μόλις 100.000 ένα έλλειμα και μια μαύρη τρύπα της τάξεως των 2.000.000.
Η ΛΟΥΛΟΥΔΙ Α.Ε όμως αποτιμάται 1.500.000 κάνει αύξηση κεφαλαίου κάνει βλέψεις για σοβαρές επενδύσεις στο μέλλον, παίρνει δάνεια με εξασφάλιση (υποτιμημένα ακίνητα), τις ίδιες μετοχές της στο ΧΑΑ και τα "τοξικά" αξιόγραφά της. Πουλάει τρέλα και όνειρα και δεν πρόκειται να κλείσει τη "μαύρη τρύπα" της ούτε σε είκοσι χρόνια χρήσεων. Βέβαια η "τρύπες" παραδόξως και περιέργως μεγαλώνουν πάντα και δεν κλέινουν ποτέ. Πλουτίζει ο επιχειρηματίας που αποτιμάται με βάσει τις μετοχές του, κάνει καλή ζωή και οι εργαζόμενοι έχουν τη δουλίτσα τους. Οι τράπεζες νιώθουν εξασφαλισμένες και οι επενδυτές συναγωνίζονται και σφάζονται στο "ράλλυ" της μετοχής της.
Έστω ότι σκάει το πρόβλημα του τοξικού του προβλήματος. Ο μεγάλος προφασίζεται τη τοξική απαίτηση που είναι σχετικά μικρή και ζητάει στήριξη από το κράτος τις τράπεζες και τους επενδυτές. Κατακριμνήζεται η μετοχή του, απαξιώνονται τα σχέδια της εταιρείας, μέλλον δεν προοιωνίζεται αίσιως, αίρεται η στήριξη του τελικά απ' όλους και η εταιρεία πτωχεύει έχοντας σαν άλλοθι τη κρίση που προκαλεί η παγκόσμια κρίση που τη προκάλεσαν τα "τοξικά". Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται και κανείς δεν ελέγχει ουσιαστικά την υπό εκκαθάριση ΛΟΥΛΟΥΔΙ Α.Ε.
Οι τράπεζες θα κλαίγονται που χάσαν τα λεφτά τους από τις πολλές παρόμοιες λουλουδένιες και ζητούν στήριξη από τα κράτη διότι ουσιαστικά και αυτών το πρόβλημα ήταν παρόμοιο με της ΛΟΥΛΟΥΔΙ Α.Ε. Δηλαδή Creative logistics...
Περισσότερα... »
