Mykonos Blogs » Πανθ' υπο μιαν Μύκονον » Όλα τα μπλογκ της Μυκόνου με μια ματιά

Expand/Collapse

Πανθ' υπο μιαν Μύκονον (100)

Σελίδες: 1 2 3 4

Μύκονος, 15.03.2010
08:48
Μικρή Βενετία
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:46
Η Άνοιξη στην Μύκονο φτάνει πάντα νωρίς...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Φεβρουάριος 2010

Περισσότερα... »
Μύκονος, 14.03.2010
11:56
Η σιδεριά
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:55
Κάθε κιούπι και το δράμα του
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:50
Το ξωκλήσι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 13.03.2010
08:36
Η κολώνα στον Γυαλό
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:32
Mykonos Composition XXIII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:30
Στον Τούρλο
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 11.03.2010
18:40
Μύκονος: Ζωή και τον Χειμώνα
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα στο Παλιό Λιμάνι

Στα τέλη Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία του ΜΚΟ "ΘΕΛΗΣΗ" Μυκόνου οργανώθηκε ένα διήμερο προβληματισμού στο Γρυπάρειο, με αντικείμενο την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου του νησιού.
Δεν μπόρεσα να παρευρεθώ, μολονότι το θέμα με απασχολεί ως φίλο του νησιού και έχω γράψει σχετικά.
Ο φίλος Λευτέρης Σικινιώτης, ωστόσο, του blog ΜΥΚΟΝΟΣ NGO , ιδρυτής και ψυχή της "ΘΕΛΗΣΗΣ", είχε την καλωσύνη να μου στείλει ηλεκτρονικά αντίγραφα των Πρακτικών, ενώ ο ίδιος στο blog του παρουσίασε τα συμπεράσματα των συζητήσεων.

Η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου είναι ζήτημα, που πάντα προβλημάτιζε τον κόσμο του Τουρισμού.
Σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης, ΕΟΤ, Υπουργείου Τουρισμού, δεν διακρίνονται σπουδαία βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, κι ας γίνεται όλο και περισσότερο φανερό ότι στην χώρα μας ο Τομέας, που ίσως έχει μέλλον, είναι οι υπηρεσίες και, μάλιστα, οι τουριστικές υπηρεσίες, όπου διαθέτουμε ένα κάποιο συγκριτικό πλεονέκτημα.
Σ' ό,τι αφορά ειδικότερα την Μύκονο, δεν έχει μέχρι σήμερα υποπέσει στην αντίληψή μου κάποια συγκροτημένη πρωτοβουλία από τον Δήμο Μυκονίων κι έχω την εντύπωση ότι πρώτη η "ΘΕΛΗΣΗ" έκανε επί τέλους κάτι χειροπιαστό, με το διήμερο αυτό φέτος.
Προσωπικά, βέβαια, το ζήτημα δεν με απασχολεί από την σκοπιά των επαγγελματιών του Τουρισμού, αλλά υπό την κοινωνική του πτυχή. Μικρά νησιά, μικροί τόποι, όπως είναι η Μύκονος, έχουν ανάγκη από κίνηση όλο τον χρόνο, για να στηρίξουν γενικότερες δραστηριότητες, να διατηρήσουν τους δεσμούς των ανθρώπων μεταξύ τους και με την γη τους, να κρατήσουν αδιάρρηκτο τον κοινωνικό ιστό, να διατηρήσουν την ίδια την ζωή καθ' εαυτή σε 12μηνη βάση.
Έτσι θα μείνουν οι νέοι στον τόπο τους, έτσι θα ευνοηθεί η δημιουργικότητα και η καινοτομία, έτσι θα ανοίξουν προοπτικές νέες και, για να προσθέσουμε στην εξίσωση και την παράμετρο του μεταναστευτικού, έτσι θα παραμείνουν πλειονότητα στον τόπο τους οι Μυκονιάτες.

Η Μύκονος τον Χειμώνα ερημώνει. Όσοι την επισκεπτόμαστε θλιβόμαστε, βλέποντας τα σοκάκια έρημα και σιωπηλά, τρώγοντας συνήθως μονάχα με μετανάστες στα λιγοστά ψητοπωλεία, ψάχνοντας να βρούμε κάτι ενδιαφέρον να κάνουμε το βράδυ.
Οι επαγγελματίες του Τουρισμού έχουν επιλέξει ένα μοντέλο, το οποίο μου μοιάζει κοντόφθαλμο. Εφησυχασμένοι από την μέχρι σήμερα σταθερά υψηλή τουριστική κίνηση, εργάζονται με πράγματι απάνθρωπους ρυθμούς το Καλοκαίρι και τον Χειμώνα προτιμούν να κλείνουν το 90% των καταλυμάτων και των εστιατορίων ή των κέντρων διασκέδασης και να φεύγουν - στην Αθήνα, στον Πειραιά, στο Μπαλί ή οπουδήποτε αλλού... Κι όταν τυχόν η κίνηση πέφτει, δείχνουν σε μεγάλο βαθμό πως προτιμούν να ανεβάζουν τις τιμές παρά να ανεβάζουν το επίπεδο των υπηρεσιών ή να καινοτομούν, για να προσελκύσουν νέα πελατεία.
Αντίστοιχα και οι τοπικές Κρατικές Αρχές υπνώττουν. Οι υποδομές του νησιού παραμένουν περίπου ίδιες, στα επίπεδα της δεκαετίας του '70 και του '80: οι χώροι στάθμευσης και οι ασυντήρητοι δρόμοι δεν μπορούν να σηκώσουν το σημερινό φορτίο κίνησης και αυτοκινήτων, τα λιμάνια, αν και δύο, δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες του ταξιδιώτη, που περιμένει το πλοίο εκτεθειμένος στα στοιχεία της Φύσης, χωρίς τουαλέτα, χωρίς εστιατόριο ή καφενείο, τα ταξί λιγοστά και δυσεύρετα, λεωφορειακή σύνδεση με το αεροδρόμιο ανύπαρκτη, χάος στις λεωφορειακές συνδέσεις, με τα λεωφορεία να αγκομαχούν για τις μανούβρες στην Φάμπρικα ή στον ΟΤΕ και να δημιουργούν κομφούζιο, η Άνω Μερά αποκομμένη συγκοινωνιακά. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος κι αυτό δείχνει πόσο πολλά μπορούν και πρέπει να γίνουν ακόμη, ώστε η Μύκονος να διατηρήσει την υπεροχή της στις δύσκολες εποχές, που προφανώς έρχονται, να αυξήσει την κίνησή της, να μείνει ζωντανή και τον Χειμώνα.
Πρωτίστως, λοιπόν, χρειάζεται προσέγγιση διαφορετική από την ευκολία του "Είμαστε η Μύκονος κι ο κόσμος θάρθει έτσι κι αλλιώς!", όπως χρειάζεται και συστράτευση ιδιωτών και Αρχών, ανταλλαγή νέων ιδεών, υποστήριξη καινοτομιών και δημιουργικών πρωτοβουλιών. Τόχω ξαναπεί πως, απ' όσο ξέρω και βιώνω το νησί, ό,τι καινούριο έρχεται κάθε χρόνο σε υπηρεσίες ή προϊόντα έρχεται από άτομα, ιδιώτες και επιχειρηματίες και, συνήθως, από τους ίδιους κάθε φορά - όχι από τις Αρχές... Κι αυτό σημαίνει έλλειψη πολιτικής και οράματος.
Υπάρχει, λοιπόν, το θαυμαστό Γρυπάρειο, που, φοβάμαι, υπολειτουργεί.
Υπάρχουν πολύ καλές θεατρικές παραστάσεις και μουσικές εκδηλώσεις από τοπικούς Φορείς, που, όμως, κρατούν 2-3 βραδιές και συχνά όχι Σαββατοκύριακα ή άλλες μεγάλες αργίες, ώστε, με κατάλληλη προβολή, να προσελκύσουν κόσμο εκτός νησιού.
Υπάρχει και το "Γκρουπ του Γέλιου", που με άφησε άναυδο πρόσφατα με την οργάνωση και το αποτέλεσμα της συμμετοχής του στην φετινή Αποκριάτικη εκδήλωση.

Υπάρχει η τοπική παράδοση στην μουσική, στην μαγειρική, στην οινοποιία, στα πανηγύρια, που μπορούν να συγκροτήσουν πυρήνα εκδηλώσεων και να διασυνδεθούν με αντίστοιχες εκδηλώσεις άλλων κοντινών νησιών ως Φεστιβάλ και ημερίδες εορταστικές.
Υπάρχει η Scala Shop Gallery και η Βιβλιοθήκη του κ. Π. Κουσαθανά, που μέσα στην λειψυδρία και το σχεδόν τίποτε, ζωντανεύουν ξαφνικά το χειμωνιάτικο πολιτιστικό τοπίο με προβολές και διαλέξεις και βρίσκουν το κοινό τους, βρίσκουν άμεση και μεγάλη ανταπόκριση.
Υπάρχει, απ' όσο ξέρω, υποδομή συνεδριακού τουρισμού υψηλών απαιτήσεων, αλλά στους συνέδρους πρέπει να δίνεται και η δυνατότητα άλλων δραστηριοτήτων, για να έρθουν εκτός εποχής - όχι να μη έχουν πώς να κινηθούν, πού να φάνε ή πού να διασκεδάσουν.
Υπάρχει, πρώτ' απ' όλα, "ο καλός μας ο καιρός", ο οποίος γίνεται κακός αλλά σπάνια απαγορευτικός μονάχα 1-2 μήνες τον χρόνο πια.
Και υπάρχουν, ειδικά μετά το διήμερο της "ΘΕΛΗΣΗΣ" και προτάσεις και άνθρωποι να τις προβάλουν, να τις δουλέψουν, να καθοδηγήσουν.

Τι δεν υπάρχει τότε;
Δεν υπάρχουν οι σύγχρονες υποδομές, για τις οποίες μίλησα ήδη.
Δεν υπάρχουν ευφυώς προγραμματισμένα δρομολόγια πλοίων και αεροπλάνων και αποτελεσματική, ευνοϊκή, συγκοινωνιακή σύνδεση με τα κοντινά νησιά.
Δεν υπάρχει προσαρμογή στις νέες εποχές με φρεσκαρισμένη την εικόνα και την προβολή του νησιού. Η παλιά, που βασίζεται μονόπλευρα σε ένα ρηχό lifestyle και σ' ένα γενικό ξεσάλωμα, φοβάμαι ότι εξάντλησε την δυναμική της και ίσως να αρχίσει να κάνει και ζημιά στο κοντινό μέλλον.

Οι Μυκονιάτες και οι ξένοι αξίζουν μια Μύκονο σε μεγαλύτερη επαφή με τις ρίζες και την παράδοσή της.
Αξίζουν μια Μύκονο πιο καθαρή, πιο λειτουργική, με περισσότερες επιλογές εκτός clubbing, ώστε να είναι φιλόξενη και τον Χειμώνα, να κρατάει τους κατοίκους της, να την αγαπούν οι νέοι της και να μένουν εκεί, βρίσκοντας δουλειά, ενδιαφέροντα, ασχολίες μη συνδεδεμένες αποκλειστικά και άμεσα μόνο με τον Τουρισμό.
Αξίζουν μια Μύκονο χωρίς τα contaimers των σκουπιδιών στους Κάτω Μύλους, όπου συρρέουν απ' όλον τον κόσμο χιλιάδες άνθρωποι το Καλοκαίρι για το ηλιοβασίλεμα.
Αξίζουν μια Παραπορτιανή ανοιχτή, που να λειτουργείται και να φωταγωγείται, όπως πρέπει σ' ένα μοναδικό μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, αντί να μένει θεοσκότεινη το βράδυ, λες και γίνεται αυτό επίτηδες, για να ευνοείται η γνωστή δραστηριότητα στα πέριξ και στις κόγχες της.
Αξίζουν μια Μύκονο, που νάχει ζωή και τον Χειμώνα!

Το Πρόγραμμα της Διημερίδας της "ΘΕΛΗΣΗΣ"

Περισσότερα... »
Μύκονος, 09.03.2010
08:04
Mykonos Composition XXII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:02
Το κανάτι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:01
Πατζούρι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 08.03.2010
07:49
Οι Σαμπουνιέρηδες της Μυκόνου
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Mykonos2020 has done a great work in compiling my photos of old and new Mykonos sambouna players to a YouTube video.
Enjoy it and join us in honoring these superb and hard working traditional musicians!

Περισσότερα... »
07:39
The Extraordinary Beauty of Mykonos
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

MykonosFans was generous enough to make a compilation of my Mykonos photography work and turn it to a YouTube video.
I 'm honored and touched beyond words!
Thank you, MykonosFans!

Περισσότερα... »
Μύκονος, 07.03.2010
11:05
Graffiti στην Μύκονο: Ο ΓΙΑΝΞ στην Λάκκα
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Η περιοχή της Λάκκας στην Χώρα της Μυκόνου είναι μια έκταση ανοιχτή, ένα κάποιο "ξέφωτο" στον πυκνοκατοικημένο ιστό της πόλης. Σχεδόν επίπεδη, με μιαν μόνον ελαφρά ανωφέρεια, που καταλήγει στο υπαίθριο και φιλόξενο ομώνυμο Θεατράκι. Η γειτονιά, στους ξένους, τουλάχιστον, είναι μάλλον πιο πολύ γνωστή ως πιάτσα Ιταλικών εστιατορίων και αναγκαστικό πέρασμα για όσους θέλουν τον πιο σύντομο δρόμο από την Φάμπρικα προς την Ενόπλων Δυνάμεων και το Ματογιάνι. Είναι, όμως, κι αρκετά άλλα πράγματα: εκεί είναι το Ταχυδρομείο - κι εκεί ήταν και το Αστυνομικό Τμήμα, μέχρι που μεταφέρθηκε στην περιοχή του αεροδρομίου. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως εκεί είναι το Δημοτικό Σχολείο, το Νηπιαγωγείο, ένα ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ και μια Παιδική Χαρά, από τις ελάχιστες, που έχει το νησί. Αυτή η Παιδική Χαρά, μάλιστα, ήταν και το μόνο μέρος, που είχα να πάω τις μικρές τότε κόρες μου στην δεκαετία του '90... Άλλο τίποτε δεν υπήρχε. Μέχρι το 2001, μάλιστα, δεν είχε ακόμη πεζοδρομηθεί κι η Πλατεία της Άνω Μεράς, που έμελλε να γίνει μικρός παράδεισος για τα παιδιά και σωτηρία για τους γονείς τους. Η συγκέντρωση αυτών των χώρων στην Λάκκα σε συνδυασμό με την άπλα της φυσικό είναι να προσελκύει τα παιδιά και την νεολαία.

Τον τελευταίο χρόνο, όμως, υπήρξε μια ευρείας κλίμακας παρέμβαση και η γειτονιά πήρε πολύ χρώμα. Από το ύψος του γηπέδου μέχρι και το Θεατράκι οι τοίχοι γέμισαν graffiti, όπως στις μεγάλες πόλεις. Ως δημιουργός, όλες τις ζωγραφιές και τα μηνύματα υπογράφει ο ΓΙΑΝΞ, για τον οποίο δεν έχω άλλα στοιχεία.

Βλέποντας τις τοιχογραφίες του, ωστόσο, διακρίνω μια λεπτότητα στην τεχνοτροπία, στην πινελιά και μιαν ευγένεια στα μηνύματα, που προσπαθεί να περάσει με λόγια και σχέδια και χρώματα.
΄Ολα τα "μηνύματά" του αποτυπώνουν βασικές ανησυχίες των γονιών και απευθύνονται σε μικρά παιδιά, που λόγω της Παιδικής Χαράς και του Νηπιαγωγείου αποτελούν την πλειονότητα των θαμώνων της Λάκκας.

Υπάρχουν, όμως, και μηνύματα, που αποτελούν γενικότερου ενδιαφέροντος αλήθειες της ζωής, που καλό είναι να διαβάζουμε και να θυμόμαστε κι οι μεγαλύτεροι, για να αντιμετωπίζουμε πιο ώριμα τις ανθρώπινες σχέσεις μας:

Κάποιους στοιχειώδεις κανόνες καλής και διακριτικής συμπεριφοράς στην παραλία, ας πούμε, οι μεγάλοι τους έχουν σίγουρα ανάγκη πιο πολύ κι απ' τα παιδιά!

Ανάμεσα στις τοιχογραφίες, θα βρει κανείς και αρχαιοελληνική θεματολογία, πιθανότατα εμπνεόμενη από τον προαιώνιο και ακατάλυτο δεσμό της Μυκόνου με την Δήλο:

Επίσης, όμως, και με την Αθήνα και τον κλασικό πολιτισμό:

Όπως συμβαίνει και στις μεγάλες πόλεις, έτσι είναι πιθανό και στην Μύκονο να μη συμφωνούν όλοι με την ιδέα του graffiti. Το graffiti, όμως, δεν παύει να είναι προϊόν του άμεσου περιβάλλοντός του και μια μορφή Τέχνης σύγχρονης, που προέκυψε από την ανάγκη της εγκλωβισμένης στα αστικά κέντρα νεολαίας να εκφρασθεί. Δεν είναι, βέβαια, όλα τα graffiti καλά και εμπνευσμένα, αλλά ούτε και όλη η "επίσημη" Τέχνη είναι πάντα καλή. Στις πόλεις αποτελεί συχνά κραυγή, προσπάθεια κάποιων να ακουσθούν, διέξοδο, εκτόνωση. τα χρώματα είναι συχνά σκοτεινά και οι μορφές παραμορφωμένες, στοιχειωτικές, τα μηνύματα κοινωνικά και πολιτικά. Σε ένα Κυκλαδίτικο νησί τουριστικό κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ανορθογραφία, όχι γιατί εκεί η νεολαία δεν αντιμετωπίζει προβλήματα, αλλά γιατί αυτά είναι άλλου περιεχομένου και άλλης κατηγορίας από αυτά των εγκλωβισμένων αστών. Από άποψη σχέσης με το περιβάλλον, λοιπόν, στο graffiti του ΓΙΑΝΞ φυσικό είναι να κυριαρχεί μια πιο ηλιόλουστη διάθεση, μια θαλασσινή θεματογραφία, μια σχεδόν παιδιάστικη αισιοδοξία, που αποτυπώνεται σαφέστατα στις καθαρές γραμμές, στα χρώματα και στην όλη εικαστική προσέγγιση -γι' αυτό και νομίζω πως το αποτέλεσμα της δουλειάς του ΓΙΑΝΞ, με δεδομένο και το κοινό, στο οποίο "απευθύνεται", αποτελεί μια καλοδεχούμενη νότα στο σκηνικό της Λάκκας.

Περισσότερα... »
Μύκονος, 06.03.2010
15:54
Στο δρόμο
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
15:53
Mykonos Composition XXI
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 05.03.2010
20:52
Mykonos Composition XX
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
20:51
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΑΛΕΚΟΣ
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 21.02.2010
20:24
Mykonos Mania de Carnaval - Part III: Με την τσαμπούνα και με το τουμπάκι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Η Μυκονιάτικη γιορτή της Αποκριάς ήταν προγραμματισμένη να αρχίσει στις 3, μετά το μεσημέρι της Κυριακής 14 Φεβρουαρίου, στο υπαίθριο Θεατράκι της Λάκκας. Από πολύ νωρίτερα ο κόσμος είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται, αδημονώντας, με αποτέλεσμα το μικρό Θέατρο να μη έχει ούτε στασίδι ελεύθερο. Γεμάτο ώς επάνω, με πολύ κόσμο να κάθεται κατάχαμα, στην σκηνή, και με ακόμη περισσότερο σκαρφαλωμένο στις γύρω πεζούλες, στους βράχους, στα τοιχία...Το πρόγραμα ξεκίνησε, όπως ήταν προγραμματισμένο, με τα διάφορα θεατρικά και μουσικοχορευτικά νούμερα μασκαράδων όλων των φύλων και των ηλικιών, προς μεγάλο ενθουσιασμό μικρών και μεγάλων.Πίσω από τους DJ's, όμως, που επιμελούνταν την μουσική, μπορούσε κανείς να δει την παλιά φρουρά των παραδοσιακών μουσικών της Μυκόνου. Δεξιοτέχνες στην σαμπούνα (ή τσαμπούνα) και στο τουμπάκι, ζωντανό κομμάτι οι άνθρωποι αυτοί της τοπικής παράδοσης, αναπόσπαστη κι άξια ψηφίδα των Μυκονιάτικων πανηγυριών - οικογενειακών ή θρησκευτικών. Γραμμές στο πρόσωπο, σημάδια στα χέρια - αποδείξεις ζωής πλούσιας σε βιώματα και δουλειάς σκληρής, με την ανάγκη της διεξόδου στην μουσική και στο τραγούδι.
Για να πω την αλήθεια, οι μουσικοί αυτοί ήταν ο κύριος λόγος, για τον οποίο βρέθηκα εκείνο το μεσημέρι στην Λάκκα. Καθώς δεν είμαι Μυκονιάτης ούτε μένω μόνιμα στην Μύκονο, δεν μου είχε σταθεί εύκολο να τους πετύχω σε κάποια γιορτή ή σε κάποιο πανηγύρι.Η συγκίνησή μου, λοιπόν, ήταν μεγάλη τώρα, που τους έβλεπα από κοντά, να περιμένουν ήσυχα και υπομονετικά την σειρά τους να εμφανισθούν στην σκηνή.
Μιχάλης Κουνάνης "Μπαμπέλης" και Δημήτρης Κουκάς:

Μαζί τους ο Σελινάς:

Το τουμπάκι κάτω από το πανωφόρι, ίσως από φόβο για μια ξαφνική ψιχάλα, καθώς η Κυριακή εκείνη ήταν συννεφιασμένη ... Η σαμπούνα και, συγκεκριμένα, το ασκί της που το ονομάζουν "φυλακούρι", διπλωμένο και κλεισμένο σε σακούλα από νάυλον. Διαβλέπω μια στοργή εδώ και νοιώθω βέβαιος πως η σχέση ανάμεσα στους οργανοπαίκτες και στα όργανα είναι κάτι ζωντανό, σχεδόν χειροπιαστό, κάτι, που εκφράζεται όχι μόνο μέσα από την τακτική τους χρησιμοποίηση, αλλά και μέσα από μια φροντίδα συνεχή, ένα χάδι, ένα προσεκτικό πιάσιμο...

Ένα χέρι κρατάει εδώ σφιχτά την σακούλα με το φυλακούρι και, μαζί, τις "σαμπουνομάνες".  Οι σαμπουνομάνες είναι οι απαραίτητοι για την παραγωγή της μουσικής μελωδίας καλαμένιοι αυλοί, που προσαρμόζονται στο κέρας του βοδιού, το οποίο εφαρμόζεται μπροστά στην σαμπούνα και λειτουργεί ως μεγάφωνο... Άλλο χέρι αγκαλιάζει το τουμπάκι και κρατάει τα δικά του ξυλάκια...

Κι έρχεται η στιγμή: η ώρα κοντεύει 4:30, όταν τελειώνουν τα μουσικοχορευτικά νούμερα, οι μασκαράδες αποσύρονται κι ο παρουσιαστής φωνάζει στην σκηνή τις σαμπούνες και τα τουμπάκια...Δεν θα κρύψω την λύπη μου εδώ για το γεγονός ότι το Θεατράκι της Λάκκας άδειασε πολύ γρήγορα και σχεδόν όλοι οι θεατές αποχώρησαν. Θέλω να πιστεύω ότι, μάλλον επειδή είχε προηγηθεί και η Αποκριάτικη γιορτή του σχολείου, ο κόσμος μπορεί να ήταν κουρασμένος και να μη άντεχε περισσότερο... Γεγονός, πάντως, είναι ότι πολύ γρήγορα μείναμε στο Θέατρο κάπου 20-30 άτομα μόνον.Όμως αυτό δεν πτόησε κανέναν! Οι ακατάβλητοι και περήφανοι οργανοπαίκτες έπαιξαν κανονικά για μας - και, επίσης, δεν διαμαρτυρήθηκαν ούτε μια φορά για τον "αναιδή" φωτογράφο, που, σιγοτραγουδώντας, πάντως, και πάντα ακολουθώντας τον δικό τους σκοπό, γυρνούσε ολόγυρά τους στην σκηνή, προσπαθώντας να πετύχει την σπάνια πόζα, την πιο καλή στιγμή, την πιο σημαντική λεπτομέρεια! Τους ευχαριστώ από την καρδιά μου όλους για την ευκαιρία, που μου δώσανε να απολαύσω την μουσική τους και να τους απαθανατίσω κιόλας...
Ο Δημήτρης Κουκάς παίρνει μιαν ανάσα, πριν φυσήξει πάλι την σαμπούνα του. Το κομμάτι, από το οποίο φυσάει, είναι φτιαγμένο από κόκκαλο ποδιού κατσίκας, που τροχίζεται, μέχρι να λάβει την επιθυμητή και αναγκαία μορφή.

Οι σαμπουνομάνες φαίνονται εδώ καθαρά προσαρμοσμένες στο εμπρόσθιο μέρος της σαμπούνας, δηλαδή, το κέρας του βοδιού, που παίζει τον ρόλο μεγαφώνου:

Ο τουμπακτσής με το τουμπάκι του. Ένα βλέμμα ακριβό: ατόφια μέσα του κι ολοφάνερη η σπίθα της περηφάνειας και της απόλαυσης, της χαράς του μουσικού γι' αυτό, που κάνει, γι' αυτό, που προσφέρει...

Η απόλυτη προσήλωση στην δημιουργία μουσικής... αλλά κι η συγκίνηση του εκπροσώπου της επόμενης γενιάς, της νέας φρουράς, του νέου σαμπουνιέρη, που, ανάμεσα σε δύο μέλη της παλιάς φρουράς, παρακολουθεί και περιμένει την σειρά του... Στα πανηγύρια και στις γιορτές οι παλιοί εμφανίζονται πάντα έχοντας κάποιον νέο μαζί τους, λες κι είναι αυτός ένας τρόπος επίσημος για να επικυρώσουν τον καινούριο μουσικό, τον διάδοχο, τον μαθητή, να του παραδώσουν την σκυτάλη μπροστά στο πιο αρμόδιο ακροατήριο, να τον βγάλουν, τελικά, μπροστά, πριν αποσυρθούν εκείνοι.  Όπως και νάχει, γεγονός είναι ότι έτσι έχουν βγει τα τελευταία χρόνια ήδη 5-6 άξιοι νέοι σαμπουνιέρηδες στην Μύκονο, που έχουν διδαχθεί την τέχνη από τους παλιούς και διαιωνίζουν την αρχαία μουσική παράδοση του νησιού.

Και η στιγμή έρχεται... Στο Θεατράκι της Λάκκας, η σκυτάλη της σαμπούνας περνάει από τον δημήτρη Κουκά στον Θοδωρή Κιούκα, που έχει αποδείξει ήδη την αξία του, με διακρίσεις σε μουσικούς διαγωνισμούς!

Δίπλα στον Θοδωρή Κιούκα, άξιος στο τουμπάκι και στο τραγούδι (αλλά και στην σαμπούνα, όπως μου λένε) ο Γιάννης Ασημομύτης "Ρήγας". Το ζευγάρι των νέων μουσικών - μαθητών του "Μπαμπέλη" αρχίζουν το δικό τους πρόγραμμα, πατώντας πάνω στα χνάρια των δασκάλων τους...

Κι από δίπλα πάντα η παλιά γενιά... Ο Θοδωρής Κιούκας παίζει εδώ με δύο τουμπακτσήδες / δύο τουμπάκια και δύο τραγουδιστές, έναν της παλιάς κι έναν της νέας φρουράς...

Ο σαμπουνιέρης με το μυαλό και τα δάχτυλα στην μουσική, που παίζει, και με το μάτι έντονα καρφωμένο στον τραγουδιστή, μη τυχόν και χαθεί ο απαραίτητος συντονισμός...

Ο φωτογράφος εδώ μπορεί να εστιάζει στα δάχτυλα, που κάνουν τα δικά τους θαύματα με τις σαμπουνομάνες, αλλά αξίζει να σταθεί κανείς στην έξαψη, στην απόλαυση και στην περηφάνεια, που φαίνεται στο πρόσωπο του τραγουδιστή "Ρήγα"... Την έχουμε ξαναδεί αυτήν την ίδια σπίθα στην παλιότερη φρουρά και να που μεταλαμπαδεύεται κι αυτή, μαζί με την μουσική και την δεξιότητα!

Είναι μεγάλη η χαρά, μεγάλη η ικανοποίηση, μεγάλη η περηφάνια του "Ρήγα"...

Μεγάλη κι η προσπάθεια του Θοδωρή Κιούκα, που ανταμείβεται με την ανταπόκριση του κοινού - και με την εστίαση του φωτογράφου...

... γιατί ο κόσμος μπορεί να μη είναι πολύς, αλλά όσοι τυχεροί είναι παρόντες βρίσκονται όλοι επί σκηνής και το γλεντάνε για τα καλά, μετέχοντας στο χορό και στο τραγούδι το πατρογονικό...

Και του χρόνου νάμαστε όλοι καλά!..
Υ.Γ.: 1. Ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ στον γενναιόδωρο φίλο Μυκόνιο, που μου έδωσε              απλόχερα αρκετές  πληροφορίες για τα όργανα και τους μουσικούς της Μυκόνου, ώστε αυτή              η ανάρτηση να είναι πληρέστερη.
         2. Σχετικά με την μουσική παράδοση της Μυκόνου, μπορούν όσοι ενδιαφέρονται να ανατρέξουν              και στο σχετικό αφιέρωμα του άξιου Γιώργου Πίττα.

Περισσότερα... »
Μύκονος, 20.02.2010
22:32
Τα χέρια που έπαιζαν την τσαμπούνα και το τουμπάκι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Όπως σ' όλα τα Ελληνικά νησιά, έτσι και στην Μύκονο, η μουσική αποτελεί σπουδαίο κομμάτι της παράδοσης, του πολιτισμού και της καθημερινής ζωής. Αυτοσχέδιοι μουσικοί, αυτοσχέδια όργανα, αυτοσχέδιες μελωδίες έντυναν πάντα την νησιώτικη καθημερινότητα, συνόδευαν τα γλέντια και τις ανθρώπινες εκδηλώσεις κι αυτό συνεχίζεται ώς σήμερα.Ανεξάρτητα από τις αλλαγές στον τρόπο ζωής και στο βιοτικό επίπεδο, αλλά κι ανεξάρτητα από τα μουσικά γούστα των νεώτερων γενεών, σ' όλα τα νησιά μας η ντόπια μουσική παράδοση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διασώζεται, διατηρείται, περνάει από γενιά σε γενιά.Τα πιο χαρακτηριστικά και διαδεδομένα όργανα της παραδοσιακής νησιώτικης μουσικής μας πρέπει να είναι η σαμπούνα (ή τσαμπούνα) και το τουμπάκι. Οι μουσικοί φτιάχνουν ζευγάρια, ζυγιές - ο ένας παίζει την σαμπούνα κι ο άλλος συνοδεύει με το τουμπάκι και τραγουδάει. Η σαμπούνα είναι όργανο, του οποίου το κύριο μέρος, το ασκί, είναι φτιαγμένο από δέρμα κατσικιού ή, σπανιότερα, προβάτου και ονομάζεται "φυλακούρι". Για το επιστόμιο, από όπου φυσάει ο σαμπουνιέρης, χρησιμοποιείται κόκκαλο από πόδι κατσίκας, που τροχίζεται επιδέξια, μέχρι να λάβει την μορφή, που πρέπει. Τέλος, για την παραγωγή της μουσικής μελωδίας, στο εμπρόσθιο μέρος του ασκού προσαρμόζονται δύο καλαμένοι αυλοί, που ονομάζονται "σαμπουνομάνες". Ως μεγάφωνο χρησιμοποιείται κέρατο βοδιού, στο οποίο περνάει ο ήχος, η μελωδία, που βγάζουν οι σαμπουνομάνες.
Δεν νοείται θρησκευτικό πανηγύρι στο Αιγαίο ούτε και γιορτή οικογενειακή, δίχως σαμπούνα και τουμπάκι, δίχως τους παραδοσιακούς τους σκοπούς. Κι είναι ευχής έργο το ότι σε τούτο δεν αποτελεί εξαίρεση η Μύκονος, παρά τον κοσμοπολιτισμό, που την χαρακτηρίζει εξ αιτίας της τουριστικής ανάπτυξης.Δεν είναι πολλοί οι παραδοσιακοί μουσικοί, που έχουν απομείνει στην Μύκονο. Οι Μυκονιάτες, όμως, μου λένε ότι τα τελευταία χρόνια, με την καθοδήγηση και την διδασκαλία των μεγάλων, έχουν βγει 5-6 καινούριοι μουσικοί, που παίρνουν σιγά-σιγά την σκυτάλη από την παλιά φρουρά και εξασφαλίζουν την διαιώνιση της αρχαίας μουσικής παράδοσης στο νησί. Το γεγονός αυτό είναι ελπιδοφόρο και καλή μαγιά για το μέλλον! Δυό απ' αυτούς τους νέους μουσικούς, τον Θοδωρή Κιούκα και τον Γιάννη Ασημομύτη "Ρήγα", τους είδα με τα μάτια μου και τους άκουσα με τ' αυτιά μου. Δίπλα-δίπλα όλοι, παλαιότεροι και νεώτεροι, επιδίδονται με την ίδια αφοσίωση και τον ίδιο ζήλο στην διάσωση και μετάδοση ενός σημαντικού κομματιού του τοπικού πολιτισμού.
Πριν περάσουμε, λοιπόν, στο ΙΙΙ και τελευταίο μέρος της Αποκριάτικης εκδήλωσης στο Θεατράκι της Λάκκας, το οποίο θα είναι αφιερωμένο στους ακριβούς μας αυτούς μουσικούς, δημοσιεύω μια μικρή σειρά φωτογραφικών λεπτομερειών από το παίξιμό τους... Τα χέρια της παλιότερης γενιάς παίζουν την σαμπούνα. Διακρίνονται καθαρά στο πρώτο πλάνο οι δυό σαμπουνομάνες και το κέρατο του βοδιού:

... και το τουμπάκι...

Κατόπιν, παραδίδεται η σκυτάλη του παιξίματος της σαμπούνας στα άξια χέρια ενός μουσικού της νεώτερης γενιάς, του Θοδωρή Κιούκα, που μας χάρισε και το επιβλητικό προφίλ του σαμπουνιέρη της αμέσως προηγούμενης ανάρτησης...

Από δίπλα πάντα η παλιότερη γενιά...

Και στο μεταξύ, κάποια άλλα χέρια δεμένα μαζί χορεύουν ολόγυρα, στον σκοπό των οργάνων...

Περισσότερα... »
11:21
Ο τσαμπουνιέρης - The tsabouna (bagpipe) player
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 19.02.2010
11:12
Ancient sunset
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 18.02.2010
22:11
Mania de Carnaval - Part II: "Το Γκρουπ του Γέλιου"
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Το τελευταίο Αποκριάτικο νούμερο, που παίχθηκε στο Θεατράκι της Λάκκας, την Κυριακή της Αποκριάς, ήταν προετοιμασμένο από "Το Γκρουπ του Γέλιου". Η θεατρική αυτή ομάδα είχε μέλη όλων των ηλικιών και παρουσίασε μια βραδιά στο σκυλάδικο "Οι Μπολντόζες"...

Και ας μη πάει ο νους των πρωτευουσιάνων σε τίποτε "Νταλίκες" και συναφή μπουζουξίδικα. Άλλο αυτές κι άλλο οι Μπολντόζες, για τους Μυκονιάτες. Γράφει ο καλός και γνώστης φίλος Δημήτρης Ρουσουνέλος σε ένα πολύτιμο για τον λαογράφο του μέλλοντος σχόλιό του στην ανάρτηση αυτή:
"Μπολντόζες" παραδοσιακά -ήδη από τα 60's- στο νησί λέμε τις τραγουδίστριες. Κυρίως αυτές που έρχονταν με σχήματα (όπως τα θεατρικά μπουλούκια) για αρπαχτές την περίοδο των Χορών της Αποκριάς και σάρωναν κυριολεκτικά -καρδιές και τσέπες- κάποιων καλοκαύκαλων ερωτιάρηδων συμπατριωτών μας. Τελικά έρχονταν για λίγες μέρες και κάθονταν όσο υπήρχε κομπόδεμα στην Αγορά. Οι καυγάδες και τα σπασίματα ήταν σε καθεβραδυνή διάταξη και το πρωί τα νέα συγκλόνιζαν τα καφενεία. Αν καλά θυμάμαι λίγο ως πολύ οι πρωταγωνιστές συνήθως ήταν οι ίδιοι.Μετά την ισοπέδωση, κούμπωναν οι κυρίες ένα ένα τα το κουμπάκια του μπούστου και την έκαναν μ' ελαφρά πηδηματάκια."

Η βραδιά στις "Μπολντόζες", λοιπόν, είχε απ' όλα: Μάγκες μπουζουξήδες...

Λουλουδούδες...

Πρώτο τραπέζι πίστα για τους εκλεκτούς...

Τις απαραίτητες σαμπάνιες...

Τσαχπίνες σερβιτόρες...

Βαρύμαγκες...

Χορό...

Και τραγούδι...

Έως και καυγάδες για τα μάτια της τραγουδιάρας!!!

Το νούμερο ήταν τόσο πειστικά στημένο και παιγμένο, που δίκαια συγκέντρωσε την γενική επιδοκιμασία και χάρισε το πρώτο βραβείο της εκδήλωσης στο "Γκρουπ του Γέλιου".

Αμέσως μετά ακολούθησε το μέρος της εκδήλωσης, που ήταν αφιερωμένο στους παραδοσιακούς οργανοπαίχτες της Μυκόνου, τους οποίους θα παρουσιάσουμε χωριστά, γιατί το αξίζουν!

Περισσότερα... »
08:03
Mykonos blue
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
07:59
Ηλιοβασίλεμα Καθαράς Δευτέρας
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 17.02.2010
00:40
Mykonos Mania de Carnaval - Part I
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Φαίνεται πως όταν έχουμε βαθειά και γνήσια ανάγκη να ξεσπάσουμε, να εκτονωθούμε, να διασκεδάσουμε, το σύμπαν πράγματι συνωμοτεί, ώστε να το πετύχουμε!Η πρόγνωση του καιρού για το τριήμερο της Αποκριάς δεν προοιωνιζόταν συνθήκες ευνοϊκές για υπαίθριες δραστηριότητες και γλέντια, αλλά, παρ' όλ' αυτά, τουλάχιστον στην Μύκονο, η πρόγνωση διαψεύσθηκε παταγωδώς και είχαμε όλοι μας την ευκαιρία να ξεφύγουμε από τον ζόφο της πολιτικο-οικονομικής επικαιρότητας και των τηλεοπτικών καναλιών, που επιμένανε σαδιστικά, ολόκληρο το τρήμερο, να αναμασούν τα ίδια τα γνωστά θλιβερά μαντάτα εκ Βρυξελλών... Ο καιρός όλες τις μέρες ήταν ανοιξιάτικος, αρκετά ζεστός και με πολλή λιακάδα. Μόνη εξαίρεση η Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου, που ήταν συννεφιασμένη, αλλά καμμιά συννεφιά δεν θάταν ικανή τελικά να εμποδίσει την Αποκριάτικη γιορτή, που είχε στηθεί στο Θεατράκι της Λάκκας από τις 3 το μεσημέρι.Εκεί, πρώτος-πρώτος, ο Master of ceremonies, πολύχρωμος και αεικίνητος, νάχει το γενικό πρόσταγμα:
Εκεί και οι DJ's, να φροντίζουν, σοβαροί κι αφοσιωμένοι, την μουσική, που συνόδευε τους χορούς και τα θεατρικά νούμερα, που είχαν προετοιμασθεί με περισσό κέφι και γούστο:

Εκεί, κυρίως, όλη η Μύκονος, μικροί και μεγάλοι, νέοι και γέροι, μασκαράδες κάθε λογής - άλλοι μασκαρεμένοι κι άλλοι όχι!!! - με κέφι και με κοινή την ανάγκη να ξεφύγουμε όλοι από όσα μας κατατρέχουν τον τελευταίο καιρό κι απ' όσα έχουν πέσει στο κεφάλι μας ξαφνικά. Πνίξαμε στο χρώμα, στο γέλιο, στον χορό, στην μουσική όλη την μαύρη επικαιρότητα και μακάρι να το καταφέραμε να την ξορκίσουμε κιόλας!

Αι γενεαί πάσαι παρούσες και δίπλα - δίπλα:
Η απόλυτη αθωότητα κι η ελπίδα για το καλύτερο αύριο παρούσα κι αυτή:
Παρόντες κι οι λίγο μεγαλύτεροι, με ένα νούμερο γεμάτο σπιρτάδα εφηβική και παραπονμπές στην δεκαετία του '60:

Υπάρχουν ακόμη πολλά να δούμε και να πούμε για την υπέροχη αυτή Μυκονιάτικη Αποκριά, αλλά όχι μια κι έξω - με δόσεις! Η συνέχεια οσονούπω...

Περισσότερα... »
Μύκονος, 12.02.2010
11:22
"Πάνθ' υπό μίαν Μύκονον" - ένα χωρίο στον Στράβωνα
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Όταν πριν από σχεδόν δύο χρόνια συνέλαβα αυτό το blog, η πρώτη σκέψη, που μου ήρθε στο μυαλό, για τίτλο ήταν η παροιμιώδης ρήση: "Πάνθ' υπό μίαν Μύκονον"...
Ο λόγος απλός: το νόημά της σήμερα αποδίδεται με την φράση "όλα σ' ένα καζάνι". Και στην Μύκονο μπορεί να βρει, κανείς ό,τι θέλει κι ό,τι ψάχνει: έξαλλη νυχτερινή ζωή και ταπεινά, κατανυκτικά εκκλησάκια, συχνά δίπλα-δίπλα, αλλόφρονες από το αλκοόλ τουρίστες μαζί με στοχαστικούς αρχαιολάτρες, μικρούς θησαυρούς λαϊκής Αρχιτεκτονικής και επαύλεις, που ξεφεύγουν από κάθε ανθρώπινη κλίμακα, παραλίες συνωστισμένες και παραλίες ερημικές, σκουπίδια και καταστάσεις απαράδεκτες προσκολλημένα σε μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς, αναίδεια κι ευγένεια. Όλα μαζί, όλα ταυτόχρονα και γειτονικά!
Ανεξάρτητα από την Μύκονο, που ονειρευόμαστε - όσοι ονειρευόμαστε - για το μέλλον, έτσι κι αλλιώς οι πτυχές του νησιού είναι πάμπολλες και θάθελα να τις δείχνω όλες, ώστε ξένοι και μη να μπορούν να βρουν ποιά τους ταιριάζει και πιά όχι.

"Πάνθ' υπό μίαν Μύκονον", λοιπόν - φράση από ένα χωρίο του Στράβωνα, αφιερωμένο στην Μύκονο:

[10e,9] Μύκονος δ' εστίν υφ' η μυθεύουσι κείσθαι των γιγάντων τους υστάτους υφ' Ηρακλέους καταλυθέντας, αφ' ων η παροιμία “πανθ' υπό μίαν Μύκονον” επί των υπό μίαν επιγραφήν αγόντων και τα διηρτημένα τη φύσει. και τους φαλακρούς δε τινες Μυκονίους καλούσιν από του το πάθος τούτο επιχωριάζειν τη νήσω.

[10e, 9] Κι υπάρχει κι η Μύκονος, που από κάτω της, σύμφωνα με τον μύθο, κείνται οι τελευταίοι Τιτάνες, τους οποίους συνέτριψε ο Ηρακλής. Από εδώ προέρχεται και η παροιμία "Πάνθ' υπό μίαν Μύκονον", που αναφέρεται σε εκείνους, που κάτω από έναν τίτλο συγκεντρώνουν τα πάντα, ακόμα κι όσα από την φύση τους είναι χωριστά. Κι ακόμη, κάποιοι αποκαλούν Μυκόνιους τους φαλακρούς, καθώς η κατάσταση αυτή είναι διαδεδομένη στο νησί.

[10e, 9] And there is Mykonos, beneath which, according to the myth, lie the last of the giants that were destroyed by Heracles. Whence the proverb, "all beneath Mykonos alone," applied to those who bring under one title even those things which are by nature separate. And further, some call bald men Mykonians, from the fact that baldness is prevalent in the island.

[10e,9] Mykonos est cette île célèbre dans la fable, sous le poids de laquelle furent écrasés les derniers géants tombés sous les coups d' Hercule, ce qui a donné lieu au proverbe «tous en bloc sous Mykonos», lequel s'adresse à ces écrivains qui sous un seul et même titre rassemblent les choses les moins faites pour aller ensemble. Mykoniens est aussi le nom qu'on donne parfois aux chauves, la calvitie étant une infirmité très commune dans cette île.

Περισσότερα... »
07:57
Mykonos Composition XIX
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
07:53
Mykonos Composition XVIII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 11.02.2010
08:22
Αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Με την Καθαρά Δευτέρα να πλησιάζει, απτόητοι από τον καιρό, προγραμματίζουμε κόντρα στους ανέμους και κόντρα στις καταιγίδες...
Ίσως να κουνηθούμε λίγο στο πλοίο, ίσως η υγρασία να μας περονιάσει λίγο, αλλά το θέαμα της χειμερινής Μυκόνου πάντα αποζημιώνει τον ταλαίπωρο, στρεσαρισμένο κάτοικο της πόλης!
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου, μεσημέρι στις 3 η ώρα, έχουμε κλείσει στασίδι στο Θεατράκι της Λάκκας για αποκριάτικο παραδοσιακό γλέντι.
Και στις 6 η ώρα, η Scala Shop Gallery του, μεταξύ πολλών άλλων ιδιοτήτων, αιώνιου οινοχόου, Δημήτρη Ρουσουνέλου, μας περιμένει για οινική γευσιγνωσία - εγώ θα είμαι αυτός με την μπύρα... και την φωτογραφική μηχανή!!!

Τιμές και σπονδές στον Άγιο Βαλεντίνο δεν φαίνεται νάχουν πολλές πιθανότητες την ημέρα εκείνη... Όλο και χλωμιάζει η γιορτή του, φέτος!..
;-)

Περισσότερα... »
Μύκονος, 10.02.2010
10:35
Κούλουμα στην Μερχιά
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Η ημέρα είναι 19 Φεβρουαρίου 2007, Καθαρή Δευτέρα συννεφιασμένη, όπως προβλέπεται κι η φετινή.
Τόπος είναι ο κολπίσκος της Μερχιά, στο βόρειο μέρος της Μυκόνου. Μια παραλία από τις λίγο γνωστές και από τις ακόμη λιγότερο δημοφιλείς ή "τουριστικές", που αποτέλεσε την σκηνή για ένα δημόσιο, "everybody's invited", γλέντι για να γιορτασθούν παραδοσιακά τα Κούλουμα.
Οικογένειες Μυκονιατών σε πλήρη σύνθεση - μόνος "ξένος" ίσως εγώ με την μικρή παρέα μου - αυτοσχέδια τραπεζάκια, κουβέρτες κατά γης, πικ νικ καθαροδευτεριάτικο... κι οι δύο κύριοι της φωτογραφίας στο κέντρο του ενδιαφέροντος όλων... Για ευνόητους λόγους!

Καλά Κούλουμα σε όλους - όπου και νάστε!

Περισσότερα... »
Μύκονος, 05.02.2010
09:49
Παναγία Τουρλιανή
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Facade of the Panaghia Tourliani Monastery, Ano Mera, Mykonos

Περισσότερα... »
Μύκονος, 04.02.2010
13:35
Το Καρναβάλι στην Μύκονο
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Δεν είναι για όλους εύκολο να βρεθούν στην Μύκονο, χειμωνιάτικα.
Όσοι, όμως, βρεθούν στο νησί μπορούν να πάρουν μια γερή γεύση Μυκονιάτικης παράδοσης, μέσα από τις εκδηλώσεις, που προγραμματίζονται στο Θεατράκι της Λάκκας, το μεσημέρι της Κυριακής 14 Φεβρουαρίου.
Προσωπικά, δεν συμπαθώ το Καρναβάλι, αλλά, από την άλλη πλευρά, έχω εδώ και πολλά χρόνια άμεση και προσωπική γνώση για το έργο του Θεατρικού Τμήματος Μυκόνου και του Συλλόγου Γυναικών, οπότε είμαι βέβαιος πως η συμμετοχή των δύο αυτών Φορέων αποτελεί εγγύηση για το επίπεδο των υπόλοιπων Φορέων και, κυρίως, για ψυχαγωγία, που θα ακουμπάει στο καλό γούστο και στην παράδοση.
Ο Άγιος Βαλεντίνος, για όσους ενδιαφέρονται, μπορεί να περιμένει την σειρά του, το βράδυ!

Περισσότερα... »
Μύκονος, 03.02.2010
16:49
Mykonos Old Town (Hora) III
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
16:48
Mykonos Old Town (Hora) II
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
16:47
Mykonos Old Town (Hora) I
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 02.02.2010
08:00
Παναγία Τουρλιανή - Μετά την λιτανεία του Δεκαπενταύγουστου
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 01.02.2010
08:01
Sundown at the Old Port
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:00
Mykonos Composition XVII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 28.01.2010
17:41
the sunset from Yialos
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 27.01.2010
18:43
Feeling blue?
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
18:42
...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
18:39
Trademark pelican
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 26.01.2010
07:53
Do you remember the last time you were in love?
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
07:52
Mykonos Composition XVI
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 23.01.2010
13:45
Ηλιοβασίλεμα στο Παλιό Λιμάνι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Sunset at the Old Port of Mykonos

Περισσότερα... »
13:43
Μια πράσινη καρέκλα
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

A green chair

Περισσότερα... »
Μύκονος, 21.01.2010
15:56
'Ενα ακόμη κεράκι για τον Doujon Zammit
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Το "μακρινό" εκείνο 2008 το όνομα της Ελλάδας έμελλε να ακουσθεί στα πέρατα του κόσμου για δύο, κυρίως, γεγονότα - τραγικά και τα δύο, επονείδιστα για την χώρα, την Πολιτεία, τον πολιτισμό μας... Με διαφορά τεσσάρων μόλις μηνών, δύο νέα παιδιά - ο 20χρονος Doujon Zammit, στην Μύκονο, την 28/7, και ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος, στην Αθήνα, την 6/12, έχασαν την ζωή τους, σκοτώθηκαν χωρίς λόγο και αιτία, χάθηκαν άδικα.
Θύματα και οι δύο μιας αδικαιολόγητης, ασυγκράτητης βίας, θύματα της αυθαιρεσίας και του τσαμπουκά ανθρώπων, που - ανεπίσημα ο ένας, επίσημα ο άλλος - είχαν επιφορτισθεί με καθήκοντα φρούρησης και διασφάλισης της τάξης, χωρίς, ωστόσο, να έχουν την παραμικρή ηθική προπαρασκευή και παιδεία γι' αυτά τα καθήκοντα.
Από την άποψη αυτή, τα δύο αυτά παιδιά ήταν θύματα της κοινωνίας μας και της ανοχής, που δείχνουμε σε κρούσματα και συμπεριφορές αυθαιρεσίας, είτε αυτή προέρχεται από το "οργανωμένο" Κράτος μας είτε από κυκλώματα της νύχτας και ιδιώτες, που πλούτισαν όπως μπορεί να πλούτισαν και επιβάλλονται στην κοινωνία ως ταγοί του lifestyle.
Είναι χαρακτηριστικό πως οι τοπικές Αρχές και οι τοπικοί ταγοί του lifestyle στην Μύκονο, εκείνο το μοιραίο Καλοκαίρι του 2008, ενδιαφέρθηκαν, πρωτίστως, να μη αμαυρωθεί η δημόσια και διεθνής εικόνα του νησιού και για τον λόγο αυτό πάσχισαν με κάθε τρόπο, αρχικά, να κρατήσουν μυστικό το γεγονός και, κατόπιν, να το παρουσιάσουν ως μεμονωμένο περιστατικό και ανεξήγητο, αρνούμενοι να αποδεχθούν ότι κυκλοφορούν και εργάζονται ανεξέλεγκτοι "σεκιουριτάδες"στην Μύκονο, σε ιδιωτικές κατοικίες και σε νυχτερινά κέντρα...
Αντίστοιχα και εξ ίσου δημόσια, τον Δεκέμβριο του 2008, κάποιοι άλλοι έδειξαν να θλίβονται πολύ περισσότερο με το αν έσπασαν βιτρίνες Τραπεζικών καταστημάτων παρά με το ότι σκοτώθηκε ένα 15χρονο παιδί. Προβληματίσθηκαν - κι ακόμα προβληματίζονται μερικοί - πολύ περισσότερο για το πώς θα καταφέρουν να μας πείσουν όλους ότι τα γεγονότα εκείνου του έκρυθμου Δεκεμβρίου δεν ήταν εξέγερση και συλλογική νεανική ανταρσία και διόλου - ή πολύ λιγότερο, τέλος πάντων - δεν νοιάστηκαν να ψάξουν το πώς και το γιατί μπορεί να σκοτώθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.
Δεν είμαι ούτε κατά της Ελληνικής Αστυνομίας ούτε κατά των ιδιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας. Είμαι, όμως, αναφανδόν υπέρ έγκυρων, θεσμοθετημένων, αυστηρών και απαράβατων, διαδικασιών επιλογής, εκπαίδευσης και πιστοποίησης όλων όσοι προορίζονται να επιφορτισθούν με καθήκοντα φρούρησης και να φέρουν όπλα - ανεξάρτητα από το αν τους ορίζει το Ελληνικό Δημόσιο ή ιδιωτικός Φορέας.
Οι ευθύνες της οργανωμένης Πολιτείας για τον θάνατο των δύο αυτών παιδιών εντοπίζονται οπωσδήποτε στην έλλειψη τέτοιων διαδικασιών, οι ευθύνες της κοινωνίας εντοπίζονται στην ανοχή μας, ενώ η Ελληνική Δικαιοσύνη είχε κι έχει ακόμη την αρμοδιότητα να εντοπίσει προσωπικές ευθύνες των φυσικών και των ηθικών αυτουργών και να επιβάλει ποινές, που να λειτουργήσουν ως κάθαρση, αλλά και ως παραδειγματισμός.
Η δίκη για τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου επί του παρόντος εκκρεμεί στην Άμφισσα, αλλά η πρωτόδικη σημερινή απόφαση Δικαστηρίου της Μυτιλήνης για τον φόνο του Doujon Zammit δείχνει εξαιρετικά επιεικής και πόρρω απέχει από το να μπορεί να λειτουργήσει ως κάθαρση για την Ελληνική και για την Μυκονιάτικη κοινωνία.
Από την μία πλευρά, η μη απόδοση ευθυνών σε ηθικούς αυτουργούς δεν προοιωνίζεται τίποτε καλό για το καθεστώς λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων οπουδήποτε στην Ελλάδα. Κι από την άλλη πλευρά, η μετατροπή της κατηγορίας στην άχρωμη και ηθικά ουδέτερη "πρόκληση θανατηφόρων σωματικών βλαβών" προκαλεί την κοινή λογική - ελπίζω όλων μας! Και μας αφήνει έκθετους τόσο έναντι της οικογένειας Zammit, που έδειξε από την αρχή υποδειγματική ανωτερότητα, όσο και έναντι όλων των οικογενειών, που μπορεί να στείλουν στο μέλλον τα παιδιά τους για ανέμελες διακοπές στην "κοσμοπολίτικη και φιλήσυχη Ελλάδα".
Δεν ξέρω αν πρέπει τώρα να πω απλώς "Ντροπή μας" ή αν πρέπει και να ανησυχώ μήπως ήδη η Μυτιλήνη στέλνει περήφανο χαιρετισμό στην Άμφισσα και της δείχνει τον δρόμο... Σε κάθε περίπτωση, ανάβω ένα ακόμη κεράκι για τον Doujon Zammit και του ζητάω "Συγγνώμη", με το κεφάλι σκυμένο...

Περισσότερα... »
13:52
Μια δικαστική απόφαση
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, δεν ξέρω ακόμη αν είναι ακριβής η πληροφόρηση του blog "Troktiko", σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο της Μυτιλήνης έκρινε πως ο φυσικός αυτουργός του φόνου του Doujon Zammit, στα τέλη Ιούλιου 2008, στην Μύκονο είναι ένοχος μόνο για πρόκληση θανατηφόρων σωματικών βλαβών και ότι, επομένως, από άποψη ποινής, "πέφτει στα μαλακά"...
Αν, όμως, όντως έτσι έχουν τα πράγματα, τότε εμείς ως Ελληνική κοινωνία θα πρέπει να πέσουμε στα σκληρά επειγόντως!
Αν αυτό είναι το μήνυμα, που η Ελληνική Δικαιοσύνη και η Ελληνική Πολιτεία, κατ' επέκταση, επιθυμεί κι επιτυγχάνει να στείλει όχι μόνο στην οικογένεια ενός παλικαριού αδικοχαμένου αλλά και προς όλους, στο εξωτερικό και στο εσωτερικό - ακόμα και στην ίδια την Μύκονο και στα κυκλώματα της νύχτας της Μυκονιάτικης και της Ελληνικής - τότε, ναι, ας πέσουμε όλοι στα σκληρά από τώρα κι από μόνοι μας... πριν άλλα σκληρά, κλομπ, ρόπαλα και σιδηρογροθιές, του ενός ή του άλλου ανεκπαίδευτου "σεκιουριτά" προλάβουν και πέσουν πρώτα αυτά στο κεφάλι το δικό μας και των δικών μας παιδιών...

Περισσότερα... »
08:57
Ό,τι απόμεινε...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

... από ώρες κι ώρες φλερτ στην παραλία... Και μετά, τίποτε!
Μπορεί την άλλη φορά νάμαστε κι οι δυό πιο τυχεροί...

The remains of our flirt on the beach... And then, nothing at all!
Maybe next time, we 'll both get luckier...

Περισσότερα... »
Μύκονος, 20.01.2010
17:43
Μια φρατζόλα ψωμί για το σπίτι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

A loaf of bread

Περισσότερα... »
17:41
Το αγόρι στα Τρία Πηγάδια
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Winter scene at Tria Pigadia, Mykonos Town

Περισσότερα... »
17:38
Κόκκινο πατζούρι
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Red window shutter in profile

Περισσότερα... »
Μύκονος, 31.12.2009
11:55
To the chapel
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:54
Black cat, good luck!
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:54
The pelican's flight
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:53
A little Mykonos winter
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:52
Mykonian blue & white
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:51
A color conscious Mykonian's house
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 07.09.2009
09:01
Mykonos Composition XII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:59
Inside the Armenistis Lighthouse
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:57
A Margarita
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
08:55
Pole dancing
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Super Paradise Beach Bar

Περισσότερα... »
Μύκονος, 30.08.2009
15:11
Marianna Sangita and Daniel Kousathanas live...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

... at the "Coffee Cat" Bar, on August 20, 2009.
Coffee Cat Bar customers and the duo's fans were really blessed that night!
Marianna and Daniel are two young Mykonians who have chosen to go unplugged and melodic. Daniel accompanies with his guitar and vocals this little wonder of a lady singer, Marianna, who sings jazz and pop standards. Her deep and sensual voice takes listeners to a special private place they never want to get away from. And, in fact, they don't for as long as her singing goes on!..

Περισσότερα... »
Μύκονος, 29.08.2009
17:43
CYANNA in concert - A night to remember!
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Super Paradise beach...
August 8, 2009...
CYANNA with singer Spyreas Sid, one of the most energetic performers I have ever seen live...
A night to remember... absolutely!..

Περισσότερα... »
Μύκονος, 24.08.2009
00:03
Scalashopgallery
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 23.08.2009
23:35
On the alley... To the light...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 17.08.2009
21:14
Mykonos Composition XI
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
21:13
Mykons Composition X
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 16.08.2009
09:10
Ανάμεσα στις γυμνές - του Luis Orozco, να εξηγούμαστε!
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Να ντύσουμε τις γυμνές, δεν το θέλαμε - αμαρτία θάτανε... oύτε και θα το μπορούσαμε, άλλωστε!.. Πόσω μάλλον όταν οι γυμνές είναι οι υπέροχες γυναίκες του Luis Orozco!
Μπορούσαμε, όμως, να γλεντήσουμε όχι, φευ, κυριολεκτικά με τις ίδιες, αλλά, τουλάχιστον, ανάμεσά τους!!!
Και το κάναμε. Και το καταφέραμε - γιατί πάντα, όταν μπλέκουν Μεξικανοί και Έλληνες μαζί, δεν μπορεί παρά να προκύψει γλέντι, ανεξάρτητα από την αφορμή, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει καν αφορμή!!!

Κι έτσι ακριβώς έγινε και το βράδυ της 6ης Αυγούστου, στο Scala Shop Gallery, πάνω στο Ματογιάνι, μ' αφορμή τα εγκαίνια της Έκθεσης "Desnudos" του Luis Orozco:

Γιατί, βέβαια, ο Δημήτρης Ρουσουνέλος, που ξέρει από γλέντια Ελληνικά, Κυκλαδίτικα, Μυκονιάτικα, δεν έβαλε μόνο τον όμορφο χώρο της Γκαλερί του, αλλά έβαλε εδώ και το κρασί και την Sangria, έβαλε το κέφι και το μεράκι του, όπως έβαλε και το χειροκρότημα:

Κι άναψε το αυτοσχέδιο γλέντι με φίλους κιθαρίστες, με χορεύτριες αυθόρμητες και με τραγούδια μεσογειακού τεμπεραμέντου - γιατί, ναι, το μεσογειακό τεμπεραμέντο ξέρει κι εκτείνεται από την Μύκονο ώς το Μεξικό!

Ήταν όμορφη και αισθησιακή η βραδιά των εγκαινίων - διαφορετική απ' όσες βιώνει συνήθως το "πολύπαθο" Ματογιάνι !!! - όπως όμορφη κι αισθησιακή ήταν κι η Έκθεση του Luis Orozco... που παρατείνεται ώς τις 20 του γλυκού αυτού Αυγούστου.Πάντα τέτοια, Δημήτρη!Πάντα τέτοια, Luis!

Περισσότερα... »
Μύκονος, 06.08.2009
11:40
"Desnudos" de Luis Orozco
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Για τον Μεξικανό ζωγράφο Luis Orozco είχα μιλήσει και πέρσι, τέτοιαν εποχή περίπου, μ' αφορμή άλλην έκθεσή του στην Μύκονο. Πολιτογραφημένος Μυκονιάτης πλέον, που συμπληρώνει 50 χρόνια μόνιμης παρουσίας και, κυρίως, μόνιμης, δημιουργίας στο νησί, ο Luis Orozco συνδέει σταθερά την ζωγραφική παράδοση της πατρίδας του και τις καλλιτεχικές διδαχές της Frida Kahlo και του Diego Rivera με την Ελλάδα, το φως των Κυκλάδων, την ανελέητη ένταση των χρωμάτων της Μυκόνου!
Η κατανόηση κι η συναίσθηση του έργου του προϋποθέτει, νομίζω, ένα πνεύμα κι ένα σώμα ανοιχτά στην ένταση της ζωής και στον αισθησιασμό, με την καλή τους έννοια...
Όχι, δηλαδή, με την έννοια του προκλητικά φτηνού κι ανέξοδου σεξουαλισμού, του χορού στα τραπέζια και στις μπάρες και του ποτού, που κατεβαίνει μονορούφι, για να παραγγελθεί αμέσως άλλο, δίχως χάσιμο χρόνου!
Μιλάω για εκείνο το αργό λίκνισμα, που αποτελεί πρόσκληση κι όχι πρόκληση βιαστική, στα όρθια...
Μιλάω για το ποτό, που κατεβαίνει σιγά-σιγά, γουλιά-γουλιά, αφού πρώτα, σταθεί για λίγο στον ουρανίσκο...
Μιλάω για το ανοιχτό παράθυρο στο φως και στην θάλασσα, για το αεράκι, που φυσάει και παρασύρει την κουρτίνα τόσο όσο για να προλάβουμε να κλέψουμε μια ματιά από το δωμάτιο και το κρεβάτι λίγο πριν ή λίγο μετά...
Μιλάω για εκείνον τον αισθησιασμό, που επιστρατεύει όλες τις αισθήσεις μαζί και σ' όλες μαζί απευθύνεται, για να γεννήσει λιγότερο ή περισσότερο γρήγορα την επιθυμία, τον πόθο, τον έρωτα κι όχι το σεξ το στιγμιαίο, το φευγαλέο, το που σαν νοιώσιμο λησμονιέται την επόμενη στιγμή όπως λησμονιούνται τα σώματα των τυχαίων "συντρόφων", που απομακρύνονται δίχως να θυμηθούν να ρωτήσουν ένα όνομα, ένα γούστο, κάτι, τέλος πάντων...

Η καινούρια δουλειά του Luis Orozco, που από σήμερα κι ώς τις 16 Αυγούστου παρουσιάζεται στην "Scala Shop Gallery", του Δημήτρη Ρουσουνέλου, πάνω στο Ματογιάνι, εμπερικλείει, νομίζω, ακριβώς αυτήν την ποιότητα γνήσιου αισθησιασμού, που στοίχειωνε τον Picasso στην ζωή και στο έργο του, που σήμαινε σαλπάρισμα για τον "Μεγάλο Ανατολικό" του Ανδρέα Εμπειρίκου, που έπαιρνε την μορφή χονδρών σταγόνων ιδρώτα στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καβάφη.
Οι καιροί μπορεί να μη είναι ποτέ από μόνοι τους έτσι αισθητικά ηδονικοί - και ειδικά οι δικοί μας δεν είναι ή, τουλάχιστον, δεν είναι πια! - κι είναι ακριβώς αυτή η έλλειψη που δημιουργεί σ' όλους μας την υποχρέωση να πασχίζουμε περισσότερο για να τους κάνουμε αισθητικούς, όπως κι όσο τους πρέπει... Όπως κι όσο πρέπει και σ' εμάς και μας χρειάζεται!

Περισσότερα... »
11:31
Mykonos Composition IX
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:30
The sunset from the dock
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:29
The dancers
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:28
Green shutter
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:25
Beach Bar dancing
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
11:23
Sax on the beach
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 30.07.2009
16:43
Mykonos Composition VIII
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
16:41
The christening in Elia Beach waters
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
16:40
Lonely at dusk
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 21.06.2009
22:04
June 15, 2009, 20:13:49 Mykonos time
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 20.06.2009
11:35
FINANCIAL TIMES readers are too serious investors to be distracted by trivialities
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

And the times are critical, very critical... even on Psarou Beach!!!;-)

Περισσότερα... »
08:07
Capture the Mykonos sunset magic
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

At Yialos beach, Mykonos Town.

Περισσότερα... »
Μύκονος, 06.06.2009
06:40
The church door
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 05.06.2009
10:35
Gordian knot over Mykonos town
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 03.06.2009
11:44
Επειδή υπάρχει ζωή και εκτός πολιτικής...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

... Επειδή, μάλιστα, στην Ελληνική πολιτική ζωή σίγουρα δεν υπάρχει ζωή πραγματική, παρά μόνον κωμικοτραγικά παιχνίδια, ο Δημήτρης Ρουσουνέλος και η Scala του διατυπώνουν για το επόμενο τριήμερο μια πρόταση πολύ διαφορετική από το άγονο κλίμα των ημερών. Μια πρόταση πολύ πιο εγκεφαλική, θα έλεγα, αλλά δεν θάχε νόημα, καθώς όλα είναι έτσι κι αλλιώς πολύ πιο εγκεφαλικά από το κατά πώς έχουμε καταντήσει, με κοινή ευθύνη όλων μας, την πολιτική ζωή στην Ελλάδα!

Την Παρασκευή, 5 Ιουνίου, λοιπόν, εγκαινιάζεται στην Scala, πάνω στο Ματογιάνι, η έκθεση "Glava" της Kristina Ristic: μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής - λάδια και σχέδια - που έχουν θέμα τα κεφάλια. "Glava" σημαίνει κεφάλι στα σερβικά και η κυρίως αφηρημένη τεχνική της Ristic, με τη στιβαρότητα της επαναλαμβανόμενης πινελιάς και τη χρωματική της ζωντάνια, σηματοδοτεί μια ελπίδα διεξόδου.
Το ζωγραφικό έργο της καλλιτέχνιδας από τη Σερβία κυριαρχείται από μοτίβα μορφών, κυρίως πορτρέτα. Τα πορτρέτα ενώ εκτυλίσσονται με κατεύθυνση την αφαίρεση, ομαδοποιούνται γύρω από συγκεκριμένα θέματα της: κεφάλια, διάλογοι, ζευγάρια και σκιάχτρα.
Η ζωγραφιά, είτε ως σχέδιο, είτε σαν ολοκληρωμένο έργο τέχνης, αποτελεί τον πυρήνα στο έργο της Ristic. Η δουλειά της χαρακτηρίζεται από αλλεπάλληλες επικαλύψεις της ζωγραφιάς και της επιφάνειας του πίνακα από έντονα χρώματα, με δυνατές πινελιές, που δημιουργούν ρυθμό και σφρίγος. Οι πίνακες είναι λάδια πάνω σε μουσαμά και τα σκίτσα είναι από μελάνι και λάδι πάνω σε χαρτί.
H ζωγράφος έχει βραβευθεί πολλές φορές για τη δουλειά της. Έργα της, άλλωστε, βρίσκονται στη συλλογή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, στην Θεσσαλονίκη, στην Συλλογή του Διεθνούς Ιδρύματος Τέχνης Philip Morris, στην Niš, στην Συλλογή του Πολιτιστικού Κέντρου του Pančevo, καθώς και σε πολλές ιδιωτικές Συλλογές.
Η Ristic γεννήθηκε το 1973 και το 2000 απέκτησε Master's Degree από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου. Έχει στο ενεργητικό της δέκα ατομικές Εκθέσεις στο Βελιγράδι, την Niš, το Pančevo, και τρεις στην Ελλάδα (Αστρολάβος, Ζήτα Μι, Πρεσβεία της Σερβίας).
Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς, που παρουσιάζεται στη Scala Shop Gallery με τον γενικό τίτλο “Glava”, δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια των τριών τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, όπου μόλις ολοκλήρωσε την εξειδίκευσή της στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στην τάξη του Καθηγητή Χρόνη Μπότσογλου.

Η έκθεση θα διαρκέσει από Παρασκευή 5 μέχρι την Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009.

Περισσότερα... »
Μύκονος, 20.05.2009
12:24
In some restaurants, everybody's welcome!
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 16.05.2009
21:22
The good life
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 15.05.2009
09:21
Mykonos Summer ante portas
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

No matter how one may feel about Mykonos as a major international Summer resort and night life spot, friends and enemies alike agree concur on at least one thing: it's been blessed with some of the best beaches in the world...

Agrari Beach, a rather quiet spot and a family oriented beach is being prepared for the Summer:

Psarou Beach, the definite destination of the rich and famous and the wannabes, mainly because of the ultra successful "N'AMMOS" beach bar & restaurant, is ready for the first customers...

... as is also the Kalo Livadi Beach, once a family oriented beach, probably because of its rather shallow waters and the superb sand, but now a real noisy and trendy among the young 20something crowd...

Περισσότερα... »
Μύκονος, 14.05.2009
13:13
Mykonos Composition IV
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 10.05.2009
23:22
Mykonos classic
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 08.05.2009
17:26
The bouzouki player
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
10:42
Mykonos Composition II
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
00:21
Mykonos Composition I
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 06.05.2009
10:25
Κάτω από τον πρώτο Μύλο
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 05.05.2009
12:34
Αλήθειες και ψέματα για την Μύκονο - και όχι μόνον...
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Φέτος, πήγα στην Μύκονο, μετά το Πάσχα…
Συγκεκριμένα, έφτασα το απόγευμα της Δευτέρας του Πάσχα, πολύ περίεργος για την κατάσταση, που θα αντιμετώπιζα.
Τα κακά μαντάτα, η αρνητική διάθεση κι ο φόβος για τα στοιχεία της τουριστικής κίνησης, είχαν αρχίσει να διαχέονται ήδη από τους χειμωνιάτικους μήνες, αλλά το Πάσχα θα αποτελούσε την πρώτη πρακτική δοκιμασία.
Ακόμη κι αν θάμουν προσωπικά αισιόδοξος, έχασα κάθε αισιοδοξία όταν είδα την Μεγάλη Πέμπτη να κυκλοφορεί το «DOWNTOWN» με πολυσέλιδο αφιέρωμα στο «Πάσχα στην Μύκονο»… Κίνηση πανικού, κίνηση σπασμωδική – έτσι μου φάνηκε εμένα, τουλάχιστον.
Γιατί, ποιος Έλληνας δεν ξέρει τι γίνεται – τι γινόταν, ως πέρυσι, δηλαδή - κάθε Πάσχα στην Μύκονο κι είχε ανάγκη να το μάθει από ένα ρεπορτάζ της υστάτης ώρας, ολοφάνερα γραμμένο «στο πόδι», πρόχειρα και ακαλαίσθητα;
Γιατί ποιός θα παρασυρόταν τελευταία στιγμή, 24 ώρες πριν από την μεγάλη έξοδο, να σκεφθεί και να αποφασίσει να πάει στην Μύκονο;
Και γιατί, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και σε συστηματικά καλλιεργούμενο κλίμα πανικού, να πάει κάποιος στην Μύκονο, όπου το «value for money» έχει προ πολλού σουβλισθεί ανελέητα;

Η πρώτη αλήθεια, λοιπόν, είναι πως φέτος, το Πάσχα, η Μύκονος δεν είχε κόσμο. Κι ας είπε άλλα ο κ. Δήμαρχος. Κι ας είπε άλλα, κάπως πιο διπλωματικά, ο Πρόεδρος των Ξενοδόχων. Κι ας έγραψε άλλα, μετά το Πάσχα, η επιστρατευθείσα Κα Μυτιληναίου της σοβαρής "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ", που αμφιβάλλω αν ασχολήθηκε ποτέ στο παρελθόν με κοσμικού περιεχομένου ρεπορτάζ για την Μύκονο.
Δεν είχε τον κόσμο, που είχε άλλοτε και που έχει ανάγκη το νησί, για να στηρίξει τις ιδιωτικές επενδύσεις, που έχουν γίνει – για δημοτικές και δημόσιες ούτε λόγος, τόχουμε ξαναπεί αυτό!
Δεν είχε, επίσης, ούτε την κατηγορία εκείνη των Πασχαλινών επισκεπτών, που, με την οικονομική τους επιφάνεια και με την ματαιοδοξία τους, μπορούν και θέλουν να πληρώσουν τις εξωφρενικές τιμές, που (εξακολουθούν να) ζητούν οι περισσότεροι επαγγελματίες του τουριστικού τομέα στο νησί.

Η δεύτερη αλήθεια είναι πως, παρά τα όσα παραπλανητικά γράφτηκαν, οι τιμές δεν έχουν πέσει 20%, όπως έγραφε κάπου το «DOWNTOWN».
Όταν το πρωί της Παρασκευής του Πάσχα, 24 Απριλίου, στην μισοάδεια «ΑΙΓΛΗ», για τρεις (αριθμητικά: 3) καφέδες πληρώνει κάποιος δωδεκάμισι (αριθμητικά: 12,5) ευρώ - 4.700 παλιές δραχμούλες!!! - χωρίς pour boire, οι τιμές μάλλον δεν έχουν πέσει… Εκτός κι αν το 20% υπολογίζεται με βάση το πού θα είχαν σκαρφαλώσει οι τιμές φέτος, αν δεν υπήρχε η κρίση!

Η τρίτη αλήθεια είναι πως κατά 20% μάλλον έχουν πέσει η ποσότητα των μερίδων και η ποιότητα του service – αλλά σ’ αυτό θα επανέλθω αργότερα, γιατί δεν θάθελα να αδικήσω μέρη αγαπημένα καταγράφοντας εντυπώσεις από μια και μόνη επίσκεψή μου στις αρχές της σαιζόν.

Ο αριθμός των Ξενοδοχείων, που δεν άνοιξαν για το Πάσχα…
Ακόμη περισσότερο τα πολλά εστιατόρια και μπαρ της Χώρας, που επίσης δεν άνοιξαν…
Το ότι την Δευτέρα του Πάσχα, για πρώτη, νομίζω, φορά στα χρονικά, δεν υπήρχε απογευματινό δρομολόγιο επιστροφής «HIGHSPEED» στην Ραφήνα…
Όλα αυτά προϊδεάζουν ότι το Καλοκαίρι θα είναι ψυχρό για τον τουρισμό της Μυκόνου, αν κάποιοι στο νησί δεν αλλάξουν νοοτροπία και δεν προσαρμοσθούν στις ανάγκες του κόσμου.
Μπορεί όσοι καυτηρίαζαν τις υπερβολές του προκλητικού «LIFESTYLE» των βλαχομπαρόκ κοινωνικών μας στρωμάτων, τόσο στην Μύκονο όσο και αλλού, να χαμογελούν τώρα που όλως αιφνιδίως ο Τύπος, οι δημοσιογράφοι και οι κριτικοί ανακάλυψαν την γοητεία του «value for money», τις παραδοσιακές ταβέρνες, τα απλά ξενοδοχεία, τις εκπτώσεις και τις προσφορές, αλλά γεγονός παραμένει ότι μια τέτοια «δικαίωση» όποιων έβλεπαν λίγο πιο μακριά δεν λύνει το ουσιαστικό πρόβλημα. Η Ελλάδα ζει κυρίως από τον Τουρισμό και οφείλει να προσαρμόσει το τουριστικό της προϊόν, την ποιότητα, το είδος και την τιμολόγησή του, όχι απλώς στις όποιες σημερινές αλλά και στις πραγματικές ανάγκες των πελατών της.

Αν τέλειωσε οριστικά η εποχή του ξέφρενου πάρτυ των αγορών, αν το κενό περιεχομένου «LIFESTYLE» και οι ματαιόδοξες υπερβολές εξεμέτρησαν επί τέλους το ζην, είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη για την Ελλάδα και για την Μύκονο, που αποτελεί ναυαρχίδα του Ελληνικού Τουρισμού, να απομακρυνθούν από αδιέξοδες νοοτροπίες και πρακτικές. Υγιής και μακρόπνοη τουριστική ανάπτυξη δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ο μονόπλευρος προσανατολισμός στο night life ούτε οι αρπαχτές της μιας βραδυάς και της μιας σαιζόν ούτε τα εκκεντρικά και εκτός κλίματος εστιατόρια με τις ακόμη πιο εκκεντρικές τιμές!
Ο τουρίστας που θα έρχεται και θα ξαναέρχεται στην Ελλάδα και στην Μύκονο μπορεί να πάει, το πολύ, μια φορά να φάει το black cod του κ. Matsuhisha - κι αν θα πάει... γιατί αν τον ενδιαφέρει, μπορεί ανετότερα να φάει το ίδιο ή κάτι τέτοιο και στην Αθήνα και στην Νέα Υόρκη και στο Παρίσι, στο Λονδίνο ή στο Μπαλί.
Μπορεί να πάει, όμως, πολλές φορές, για να φάει τον γλυκύτατο λευκό, λευκότατο, μπακαλιάρο του «Αποστόλη» και το γουρουνόπουλο του «Ότι απόμεινε», στην Άνω Μερά.
Μπορεί να γυρίσει στην πόλη του ή στην πατρίδα του και νάχει να λέει για το απλό, ζεστό service της «Rosticceria» ή της «Apalloοsa», όπου, αν θέλει διεθνή κουζίνα, τρώει, τέλος πάντων, πολύ καλά, χωρίς να τον «γδύνουν».
Μπορεί να έρθει και να ξανάρθει για τα πανηγύρια του Αιγαίου, για Επιτάφιο και Ανάσταση σε Μοναστήρια κι όχι για λιτανείες-πασαρέλες κενότητας, για το μπάνιο στον Άγιο Σώστη και όχι για την ανεκδιήγητη και παρακαλεστή ομπρέλα ρεζερβέ της Ψαρούς…

Αυτός ο τουρίστας, που θα αναζητήσει και θα βρει την καλή, γνήσια, ελληνικότητα στις διακοπές του, στο φαγητό του, στην φιλοξενία, πρέπει να είναι ο «στόχος» των επαγγελματιών του Τουρισμού… γιατί είναι συνειδητός τουρίστας, γιατί ξέρει τι ψάχνει και θα ξανάρθει εκεί όπου θα το βρει, γιατί δεν ακολουθεί τυφλά μια μόδα, που φέτος τον τρέχει στην Ελλάδα και του χρόνου στον Αγ. Μαυρίκιο.

Η οικονομική κρίση μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία για να προσγειωθούμε όλοι και να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητές μας. Για να γίνει καινούρια ιεράρχηση των τουριστικών μας αξιών, πιο μακροπρόθεσμη, πιο υγιής, πιο σταθερή, όπως γίνεται ήδη παντού στον κόσμο, σ’ όλους τους τομείς της οικονομίας. Για όσους αγαπούν την Μύκονο το ερώτημα είναι αν το νησί θα προσαρμοσθεί στο πνεύμα των νέων καιρών ή αν θα επιμείνει στο πρόχειρο, ρηχό φτιασίδωμα της βιτρίνας και στην παρωχημένη ρότα του.
Να... κάπως σαν αυτό το λεωφορείο, που περιμένει στο Καλαμοπόδι - συγγνώμη, στο Paradise, εννοώ:

Οψόμεθα...

Περισσότερα... »
Μύκονος, 04.05.2009
23:25
Στην πόρτα του Φάρου
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 03.05.2009
00:09
Στην Άνω Μερά
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Περισσότερα... »
Μύκονος, 01.05.2009
20:40
Μάιος
» Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

May
Mai

Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3 4

← Μνημολό&...

skip to content Mykonos Blogs » Πανθ' υπο μιαν Μύκονον
Όλα τα blogs της Μυκόνου με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Mykonos Blogs » Πανθ' υπο μιαν Μύκονον

Feeds

Πανθ' υπο μιαν Μύκονον (100)